The Legend of Zelda: Ocarina of Time Switch 2 için yenilendi

The Legend of Zelda: Ocarina of Time, yaklaşık 30 yıl sonra yenilenmiş haliyle geri döndü. Oyunun Switch 2 sürümü, 1998'deki orijinalin ve 2011'de 3DS'e uyarlanan versiyonun hatıralarını taşıyan oyuncuları tanıdık bir açılış sahnesiyle karşılıyor: ay ışığı altında atıyla bir tepede ilerleyen Link, fonda çalan sakin bir piyano melodisi ve Hyrule'un yemyeşil ovaları.

İncelemeyi yazan isme göre yenileme, orijinalin büyüsünü bozmadan oyunu görsel ve oynanış açısından bugünün beklentilerine yaklaştırıyor. Üstelik oyun, Zelda serisinin 2D'den 3D'ye geçtiği ve sonraki nesil 3D oyunlara şablon oluşturan yapım olarak biliniyor; hikâyesine ve temel mekaniklerine ise bu kez dokunulmamış.

Sıfırdan kurulan Hyrule

En belirgin yenilik, orijinaldeki köşeli poligonların yerini alan yüksek çözünürlüklü modeller. Eski oyunları güncelleyen geliştiriciler çoğu zaman oyunu aslında göründüğü gibi değil, oyuncunun hafızasındaki haliyle sunar; incelemeye göre Nintendo bu kez bundan da iyisini yapmış.

Oyunun sanat yönetmeni Aya Shida yakın tarihli bir röportajda, hedeflerinin orijinalin hissini korurken Hyrule'u yeniden inşa etmek olduğunu söyledi. Ekip bunun yanında kukla gösterilerinden ve pratik film efektlerinin hissinden gelen dokunuşlar da eklemiş. İncelemeyi yapan kişi sonucu başarılı buluyor: oyun modern bir yapım olsa da The Dark Crystal gibi filmleri andıran nostaljik bir estetiği var.

Bazı ayrıntılar ise tartışmaya açık. Genç Link'in iri gözleri ve karakterlerin orantısız büyük burunları tek tek bakıldığında biraz tuhaf durabiliyor; ancak bütün içinde bunun işlediği söyleniyor. İncelemeyi yapan kişi, suyun görünümünden de pek hoşnut değil: su çoğu zaman karakterlere ve yaratıklara yapışkan bir ton veriyor. Yine de bunu çok küçük bir kusur olarak görüyor ve oyunu bir bütün olarak muhteşem bulduğunu belirtiyor.

Savaş animasyonları ve atmosfer

Grafik iyileştirmelerinin daha ince bir etkisi, yeni savaş animasyonları ve özel efektlerde görülüyor. Düşmanlara vurulduğunda saçılan parçacıklar ve zindanlarda alçakta asılı kalan sis bunların başında geliyor. Link'in dönüş saldırısını geliştirdiğinizde ise küçük bir kasırga estirmiş gibi hissettiğiniz aktarılıyor.

İncelemeye göre bu küçük dokunuşlar orijinale kıyasla genel atmosfere büyük katkı yapıyor. Orman Tapınağı biraz daha ürkütücü, Death Mountain ise eskisinden daha sıcak ve tehlikeli hissettiriyor. Böylece oyunu yıllar önce oynamış biri için bile hava bu kez daha derin.

Dokunulmayan çekirdek ve yaşam kalitesi

Final Fantasy VII yeniden yapımları gibi bazı klasik oyun yenilemelerinin aksine, Nintendo Ocarina of Time'ın hikâyesini ve oynanışını değiştirmemiş. Bazı oyuncular geliştiricilerden daha fazlasını bekleyebilir; ancak orijinal oyun 3D dövüşün nasıl çalışacağını çözen öncü bir yapım olduğu için, inceleme yazarı çekirdek mekaniklerin büyük oranda korunmasından memnun. Hatırlatmak gerekirse N64, analog çubuklu kontrolcüye sahip ilk ana akım konsoldu. Yazara göre oyun, Dark Souls ve Elden Ring gibi yakın tarihli yapımların bir öncülü gibi hissettiriyor. Zaman zaman fazla basit kalsa da sade dövüş ve bulmaca çözme yapısı, genç oyunculara yumuşak bir giriş sunuyor.

Kamera artık tamamen ayarlanabiliyor, hızlı eşya menüsü yenilenmiş durumda ve Threads of Time sistemi yeni başlayanların ya da oyuna ara verenlerin görevleri ve hedefleri takip etmesine yardımcı oluyor. Link yuvarlandıktan sonra A tuşunu basılı tutarak koşabiliyor. Bunun yanında erken oyunda biriktirilebilecek rupee miktarı azaltılmış, bazı arazi hataları giderilerek belirli açıkların ve kestirmelerin önüne geçilmiş. Yol arkadaşı Navi de belirgin biçimde daha az konuşkan.

Sonuç olarak incelemeyi yazan kişi, yenilenen Ocarina of Time'ı hem orijinali yaşayanlar için bir saygı duruşu hem de oyunu ilk kez deneyecekler için güçlü bir giriş kapısı olarak değerlendiriyor. Yazara göre Switch 2 sürümü, klasiğin zamansız hikâyesini ve oynanışını daha çekici bir görünümle yeni nesillere taşıyor.